No-cure-no-pay in letselschadezaak met advocaat

No-cure-no-pay in letselschadezaak met advocaat

De klager in de tuchtprocedure spreekt zijn advocaat aan. Klager heeft zich tot zijn advocaat gewend in februari 2014 met het verzoek hem bij te staan in een letselschadezaak. De letselschadezaak liep al enige tijd.

 

No-cure-no-pay in letselschadezaak

Het betreft een letselschadeprocedure waarin de aansprakelijkheid was erkend. De discussie ging met name over de causaliteit tussen pijnklachten van het slachtoffer en ongeval. Verzekeraar ontkende dat de pijnklachten voortkwamen uit het ongeval. Tussen klager en zijn advocaat komt een overeenkomst van opdracht tot stand, een overeenkomst met no-cure-no-pay in letselschade. Hierin worden de afspraken vastgelegd over de advocaatkosten.

De aansprakelijke verzekeraar Achmea betaalde nadien een aantal voorschotten op de letselschade. Ook betaalde verzekeraar een voorschot op de buitengerechtelijke kosten, c.q. advocaatkosten. De betalingen verliepen via de stichting beheerderdengelden van de advocaat. De advocaat betaalde vervolgens door aan klager. De advocaatkosten zijn met urenspecificatie verzonden aan de aansprakelijke verzekeraar.

Vaststellingsovereenkomst afwikkeling letselschadezaak

In 2015 hebben klager en Achmea een vaststellingsovereenkomst gesloten. De schade van klager is vastgesteld op € 100.000. De uitkering is inclusief al betaalde voorschotten en buitengerechtelijke advocaatkosten. Deze kosten worden hierop in mindering gebracht en overgemaakt op de derdengeldenrekening van het kantoor van verweerder. De advocaat stuurde aan Achmea een declaratie met urenspecificatie. Achmea heeft dit bedrag rechtstreeks overgemaakt aan de advocaat.
Vervolgens heeft klager de slotuitkering ontvangen. Diezelfde dag stuurt de advocaat een declaratie ter hoogte van 15% van de door klager ontvangen schadevergoeding. Omdat de betaling van de schadevergoeding via zijn derdengeldrekening verliep heeft hij zijn advocaatkosten gebaseerd op de no-cure-no-pay overeenkomst in mindering gebracht op de schadevergoeding. Het restant heeft hij doorbetaald aan klager.

Dubbele advocaatkosten door no-cure-no-pay

Klager schakelt daarop een juridisch adviseur. Deze juridisch adviseur stelt dat de verrekening onrechtmatig is. Ook vraagt de gemachtigde om het dossier beschikbaar te stellen. De advocaat stuurt het dossier toe, echter zonder declaraties van advocaatkosten en zonder opdrachtbevestiging dan wel de no-cure-no-pay overeenkomst.
De advocaat meldt aan de gemachtigde dat hij vanuit tuchtrechtelijk oogpunt niet gehouden is facturen en de urenverantwoording te zenden bij overdracht van een dossier. Bovendien heeft Achmea de facturen getoetst en betaald, de advocaatkosten konden de dubbele redelijkheidstoets (ex. artikel 6:96 BW) doorstaan.

No-cure-no-pay overeenkomst met advocaat

De juridisch adviseur vraagt vervolgens om de beloningsafspraak, de no-cure-no-pay overeenkomst, tussen de klager en de advocaat. De advocaat verstrekt deze niet en verwijst naar de factuur.

Klager klaagt bij de Orde van Advocaten. De hoofdklacht is dat de advocaat aanspraak maakte op een vergoeding van de advocaatkosten op basis van een no-cure-no-pay overeenkomst, terwijl er geen schriftelijke overeenkomst is. Hij heeft daarmee in strijd gehandeld met de Advocatenwet artikel 46 en geldende regels in de Verordening op de advocatuur, artikelen 7.9 en verder.

Klacht bij Orde van Advocaten

De Orde van Advocaten heeft de klacht ambtshalve vermeerderd met excessief declareren en verrekening vanaf de stichting derdengelden zonder schriftelijke toestemming en in strijd met de wettelijke regels.

Tussen de advocaat en klager is een beloningsafspraak vastgelegd inhoudende een vast uurtarief van € 225 ex BTW, te vermeerderen indien het belang dat (achteraf) toelaat. Een schriftelijke no-cure-no-pay overeenkomst is niet gesloten. Vast komt te staan dat de advocaat zijn honorarium afhankelijk heeft gemaakt van het resultaat. Hij declareert immers 15% van de schadevergoeding. De advocaat stelt geen weet te hebben van de regelgeving rondom no-cure-no-pay overeenkomsten geregeld in de Verordening op de Advocatuur. Verwezen wordt naar Gedragsregel 25, derde lid en artikel 7.9 van de Voda die een uitzondering bevat in letselschade- en overlijdensschadezaken. De advocaat heeft zich hier geheel niet aan gehouden. De klacht is daarom gegrond.

Ook voegt de tuchtrechter er aan toe dat een advocaat de gewerkte uren en werkzaamheden moet administreren en desgewenst moet kunnen verantwoorden naar de client. De client heeft recht op deze informatie. Dit is niet anders in letselschadezaken waar de aansprakelijke verzekeraar de advocaatkosten betaalt of wanneer er sprake is van een no-cure-no-pay overeenkomst. Ook dit deel van de klacht is gegrond.

Verrekening letselschade vergoeding en advocaatkosten

Tenslotte heeft de advocaat zonder toestemming de schadevergoeding van klager -ontvangen op de derdengeldenrekening- verrekend met zijn declaratie wegens advocaatkosten. Hiermee handelde de advocaat in strijd met gedragsregel 28 en artikel 6.19 van de Voda.

Ook het onderdeel excessief declareren wordt gegrond verklaard. De advocaatkosten bedragen bij 35% van de schadevergoeding van klager. Deze verhouding rechtvaardigt niet de conclusie excessief declareren, wel kan van de advocaat worden gevraagd de uren te verantwoorden. De advocaat kan echter niet meer dan driekwart van de uren verantwoorden met specificaties. De Raad kan dan ook niet tot een andere conclusie komen dan dat er sprake is van excessief declareren

Omdat de advocaat zich niet heeft gehouden aan de geldende regels, tijdens de zittingen en op verzoeken van de Raad niet de gewenste medewerking verleende en geen openheid van zaken verschafte, maar ook poogde de client met whiplashklachten -die zich toch al in een kwetsbare positie bevond- onjuist voor te lichten over de advocaatkosten en de schadevergoeding, wordt hij geschorts voor de duur van 26 weken, waarvan 13 voorwaardelijk.

Advies over no-cure-no-pay in letselschadezaak

In de meeste gevallen is een no-cure-no-pay in letselschade overbodig en nadelig voor het slachtoffer. Als er een schadevergoeding wordt uitgekeerd is meestal de aansprakelijkheid erkend. Als dat het geval is moeten de advocaatkosten of de kosten van de letselspecialist worden vergoed door de aansprakelijke partij.

Bel voor advies of uitleg over no-cure-no-pay in letselschade met onze letseladvocaat of letselschadespecialisten : 0800-4455000

Uw naam
Uw telefoonnummer
Uw e-mailadres
Bron: Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Amsterdam van 28 februari 2017 in de zaak 16-670/A/A