Een uitzendkracht werkt aan het demonteren van een aan het plafond bevestigd luchtkanaal. Het luchtkanaal valt en de werknemer loopt een hielbeen breuk op. De rechtbank Noord-Holland beoordeelt of de werkgever aansprakelijk is voor de letselschade.
Na een bedrijfsongeval beoordelen we of de werknemer gewond raakte tijdens het uitoefenen van het werk. Als dit vaststaat beoordelen we of de werkgever de zorgplicht is nagekomen. Deze beoordeling geldt voor alle ondergeschikten en dus niet alleen voor werknemers, maar ook voor zelfstandigen en zoals in dit geval uitzendkrachten.
In dit geval komt vast te staan dat de werknemer gewond raakte tijdens het demonteren van het luchtkanaal en dat de werkgever onvoldoende veiligheidsmaatregelen nam. De rechter stelt daarom vast dat de ‘werkgever’ aansprakelijk is:
“De kantonrechter komt daarom tot de conclusie dat [verweerder 1] niet aan de zorgplicht van artikel 7:658 lid 1 BW heeft voldaan. De kantonrechter zal het verzoek van [verzoeker] voor recht te verklaren dat [verweerder 1] aansprakelijk is voor zijn schade als gevolg van het ongeval dan ook toewijzen.”
Gratis rechtsbijstand en advies bij letselschade
Werknemer raakt gewond door vallend luchtkanaal
De werknemer raakt gewond door een vallend luchtkanaal. Hoe het viel en waar de werknemer zich op dat moment bevond is onduidelijk. De rechter vindt dat deze informatie ook niet belangrijk is voor de beoordeling. Partijen zijn het er over eens dat de man gewond raakte door een vallend luchtkanaal en dat de man op dat moment bezig was met het verwijderen van het luchtkanaal. Daarmee staat vast dat het slachtoffer gewond raakte tijdens zijn werk:
“De kantonrechter stelt vast dat hoewel de toedracht van het ongeval niet vaststaat, partijen er beiden vanuit gaan dat de schade die [verzoeker] heeft geleden en nog lijdt het gevolg is van het loslaten of vallen van het luchtkanaal tijdens de werkzaamheden. Tussen partijen staat daarnaast vast dat de werkzaamheden van [verzoeker] ten tijde van het ongeval bestonden uit het verwijderen van het luchtkanaal.”
Welke veiligheidsmaatregelen moet de werkgever nemen bij werken op hoogte?
De rechter kijkt vervolgens naar de veiligheidsmaatregelen die de werkgever nam. De rechter overweegt dat de jurisprudentie en het Arbobesluit de werkgever verplichten om bij werken op hoogte in ieder geval duidelijke en specifieke instructies te geven:
“Uit eerdere rechtspraak volgt dat bij werkzaamheden op hoogte van een werkgever ten minste verwacht mag worden dat zij ter zake van die werkzaamheden duidelijke en specifieke instructies verstrekt aan werknemers wat te doen om valgevaar te voorkomen. Dit geldt ook voor [verweerder 1] omdat bij het verwijderen van het luchtkanaal, dat aan het plafond was bevestigd, immers sprake is van valgevaar. Deze verplichting voor werkgevers volgt ook uit artikel 3.17 van het Arbobesluit waarin een werkgever wordt verplicht het gevaar voor werknemers te worden getroffen of geraakt door voorwerpen te voorkomen en – als dat onmogelijk blijkt – zoveel mogelijk te beperken.”
Welke maatregelen nam de werkgever in dit specifieke geval?
In dit geval toonde de werkgever niet aan dat er instructies zijn gegeven over de veiligheid. De rechter concludeert bovendien dat de risico’s van het demonteren van het luchtkanaal bovendien onvoldoende in beeld zijn gebracht. De werkgever schond daarom zijn zorgplicht en is aansprakelijk voor de letselschade:
“[verweerder 1] heeft niet kunnen aantonen dat zij aan haar werknemers of degene die de werkzaamheden verrichtten instructies over het voorkomen van valgevaar heeft gegeven en aan haar verplichting uit het Arbobesluit heeft voldaan. Sterker nog uit de ongevalsrapportage blijkt dat in het Project Risico Inventarisatie & Evaluatie (hierna: RI&E) niet is geïnventariseerd ‘wat de risico’s zijn met betrekking tot vallende voorwerpen, i.c. vallende luchtkanalen’. Er waren geen duidelijke instructies om veilig een luchtkanaal te verwijderen, waarvoor ook geen TRA (Taak Risico Analyse) was opgesteld.”
Geen rekening gehouden met werknemer die geen Nederlands spreekt
Bij de gegeven veiligheidsinstructies speelt ook een rol dat de werknemer Turks is en gebrekkig Nederlands spreekt. De verantwoordelijkheid voor deze taalachterstand (taalbarrière) ligt volledig bij de werkgever. De werkgever had in dit geval veiligheidsinstructies moeten geven (of laten vertalen) in een taal die de werknemer begrijpt:
“ Daarnaast blijkt uit de ongevalsrapportage dat niet is getoetst of de werknemers de instructies ook daadwerkelijk hebben begrepen. Ook dit klemt omdat [verzoeker] moeite heeft met de Nederlandse taal, zoals de kantonrechter tijdens de mondelinge behandeling zelf heeft kunnen vaststellen. [verweerder 1] stelt dat de instructies in het Turks zouden zijn vertaald, daarvan ontbreekt echter ook schriftelijke documentatie.”
Gratis rechtsbijstand en advies bij letselschade
Bel naar 0800 44 55 000, stuur een e-mail naar info@hijink.com of vul het onderstaande contactformulier in.
Bron: www.rechtspraak.nl Rechtbank Noord-Holland 19 februari 2026, ECLI:NL:RBNHO:2026:1615